De overeenkomst tussen Nederland en de Transitional Federal Government (TFG) van Somalië van 3 mei 2010 (zie ons bericht van 11/06/10) is kennelijk zó geheim, dat de DT&V deze zelfs niet aan de rechtbank wil laten zien.

In een zaak over de bewaring van een Somaliër, die diende bij de Rechtbank Amsterdam (AWB 10/14783), vroeg de rechtbank om inzage in de betreffende terugkeerovereenkomst (Memorandum of Understanding) . De DT&V weigerde dit, ondanks een eerder tussenvonnis waarin de rechtbank al aan de DT&V had laten weten het niet eens te zijn met de 'beperkte kennisname van de inhoud' van het MoU.

De rechtbank overweegt letterlijk:
"In geval van een verwijdering met behulp van een EU-staat moet onder meer een redelijke kans bestaan dat de betrokken vreemdeling wordt toegelaten tot het land waar hij naar terug dient te keren. Verweerder baseert zijn standpunt dat dit het geval is primair op het bestaan van het MoU. Verweerder weigert het MoU evenwel te overleggen en handhaaft zijn standpunt dat beperkte kennisname van de inhoud van het MoU gerechtvaardigd is, ondanks de beslissing van deze rechtbank dat dit niet het geval is. Naar het oordeel van de rechtbank kan verweerder, gelet op die beslissing van deze rechtbank, ter motivering van zijn standpunt niet volstaan met een enkele verwijzing naar het bestaan van de MoU en de inhoud daarvan."

Tevens kon de DT&V volgens de rechtbank niet duidelijk maken of andere Europese landen die Somaliërs met een EU-document teruggestuurd hadden, hierbij gebruik hadden gemaakt van aanvullende identiteitsdocumenten. Dit feit was voor de rechtbank van groot belang, omdat de toelating tot het land van herkomst met alléén een EU-document vaak niet gewaarborgd is.

De rechtbank concludeerde hierop dat de DT&V onvoldoende had onderbouwd dat er in dit geval zicht op uitzetting was, en oordeelde daarom dat de bewaring van de betreffende Somaliër moest worden opgeheven. Voor de ruim twee maanden dat de Somaliër ten onrechte van zijn vrijheid is beroofd kende de rechtbank hem bovendien een schadevergoeding van € 5.355,- toe.
klik hier voor de volledige uitspraak van de Rechtbank Amsterdam.


Bron: Inlia.nl